Adaptif yelken programları, engelli bireylerin denizle buluşmasını sağlıyor. Bu sayede özgürlük ve sosyal katılım artıyor.
César Maquieira, her zaman denizi seven bir birey olarak, İspanya’nın kuzeybatısında büyüdü. Çocukluğunda sık sık balık tutma ve tekne gezilerine katılan Maquieira, sualtı dalışına da ilgi duyuyordu. Ancak, 51 yaşına geldiğinde, dejeneratif bir kas hastalığı geliştirdi ve tekerlekli sandalyeye bağımlı hale geldi. Bu durumun kabul edilmesi zor oldu ve onu derin bir üzüntüye sürükledi.
2016 yılında, hareket kısıtlılığı olan bireyler için deniz erişimini artırmayı amaçlayan bir programdan haberdar oldu. İlk deniz deneyimini hatırlayan Maquieira, zorlu hava koşullarında yelken açtığını ve bu deneyimin kendisine büyük bir heyecan verdiğini belirtiyor. O günden sonra, Baiona’daki Monte Real Yat Kulübü’nde düzenli olarak adaptif yelken derslerine katılmaya başladı.
Adaptif Yelken Programları
Monte Real Yat Kulübü, 2012 yılında, işlevsel çeşitliliği olan bireyleri yelken dünyasıyla buluşturmak amacıyla adaptif yelken okulunu kurdu. Ücretsiz ve özel dersler sunan bu program, özelleştirilmiş ve erişilebilir teknelerle, hareket kısıtlılığı olan bireylerin denizle buluşmasını sağlıyor. Bu tür programlar, dünya genelinde engelli bireyler için yeni fırsatlar sunarak, onları binaların ve sokakların sınırlamalarından kurtarıyor.
Olaia Cabo Martinez, Monte Real Kulübü’nün yelken okulunun yöneticisi olarak, bölgedeki deniz kültürünün güçlü bir geçmişe sahip olduğunu vurguluyor. İspanya’nın kuzeybatısında, denizle iç içe geçmiş bir yaşam tarzı var ve bu gelenekler, bölgenin yelken tarihine de yansıyor. Baiona, 1493 yılında Kristof Kolomb’un Pinta gemisinin buraya gelmesiyle, Amerika’yı keşfeden ilk Avrupa limanı olma özelliğini taşıyor.
Denizle Buluşmanın Önemi
Monte Real Yat Kulübü’nde her yıl fiziksel, zihinsel, duyusal veya entelektüel engelleri olan birçok katılımcı, programı başarıyla tamamlayarak sertifika alıyor. Dersler, Eylül’den Haziran’a kadar her gün düzenleniyor ve eğitmenler, adaptif yelken konusunda özel bir eğitim almak zorunda. Kulüp, engelli bireylerin teknelere binmelerini kolaylaştıracak çeşitli ekipmanlarla donatılmış durumda.
Martinez, katılımcıların teknede özgürlük hissinin inanılmaz olduğunu belirtiyor. Bir öğrenci, denizde yıldız balığını ilk kez gördüğünde gözyaşlarına hakim olamadı. Başka bir öğrenci ise, bu deneyim karşısında şaka yollu evlenme teklifinde bulundu. Bu tür programların sosyal katılımı teşvik ettiğini ve katılımcıların motor becerilerini, bilişsel rehabilitasyonlarını ve genel sağlıklarını geliştirdiğini savunuyorlar.
Engelli bireylerin deniz kültüründen dışlanması, genellikle erişilebilir teknelerin olmaması veya finansal engeller nedeniyle gerçekleşiyor. Ancak, Avrupa, Afrika, Asya ve Amerika’daki projeler, bu engelleri ortadan kaldırmaya çalışıyor. Örneğin, Birleşik Krallık’ta Mike Wood, 1993 yılında tekerlekli sandalyeye bağımlı hale geldikten sonra Engelli Yelkenliler Derneği’ni kurdu. Bu dernek, her yıl binlerce engelli bireyin suya açılmasına yardımcı oluyor.
Kaynak: Reasons to be Cheerful
