Ben Affleck, Batman v Superman filmindeki deneyimlerini paylaşarak süper kahraman filmlerinin hedef kitlesi üzerine tartışmalara yol açtı.
Ben Affleck, Variety dergisine verdiği röportajda, Zack Snyder ile Batman rolündeki deneyimlerini ve süper kahraman filmi türünü ele aldı. Batman v Superman: Dawn of Justice filmindeki karanlık tonla ilgili eleştirileri hatırlatan Affleck, ‘Bu sürekli bir soru gibi görünüyor ve cevabını bilmiyorum: Joker gibi sert bir R derecelendirmesine mi gitmeliyiz? Yoksa Marvel gibi daha geniş bir kitleye mi hitap etmeliyiz?’ dedi. Affleck, bu konunun, ‘Yetişkin versiyonunu mu yapıyoruz yoksa çocuklara açık olan bir versiyonunu mu?’ sorusunu gündeme getirdiğini belirtti.
süper kahramanların hedef kitlesi
DC Stüdyoları’nın son yıllardaki çeşitli projelerine rağmen, Affleck’in dile getirdiği bu soru oldukça önemli. Süper kahramanlar çocuklar için mi tasarlandı? Yoksa yetişkinlere yönelik hikayeler de anlatabilirler mi? Bu, çizgi roman endüstrisinin doğuşundan bu yana tartışılan bir konu ve henüz kesin bir yanıt bulunabilmiş değil.
1938 yılında yayımlanan Action Comics #1 kapağına bakıldığında, süper kahramanların çocuklara hitap etmek amacıyla yaratıldığı söylenebilir. Bu kapakta, dünyanın ilk süper kahramanı Superman, mavi ve kırmızı kostümüyle bir arabayı başının üstünde ezerek tanıtılıyor. Hikaye, Jerry Siegel ve Joe Shuster tarafından yazılmış ve basit bir ahlaki ders vermeyi amaçlıyor. Zorba Butch, Clark Kent ve Lois Lane’i güçlü olduğu için zorbalık yapabileceğini düşünürken, Superman’in üstün gücü onu durduruyor.
süper kahramanların evrimi
Bu ilk sayıda ve takip eden birçok sayıda, Superman, güçlü insanlara daha iyi kararlar vermeleri için zıplayarak ve lokomotifleri geçerek ders vermeye çalışıyor. Ancak hikayenin detayları, beklenenden daha karmaşık ve yetişkin sorunlarına değiniyor. Superman’in ilk düşmanları, sadece onunla dövüşmek isteyen sert adamlar değil; aynı zamanda masum insanları idama mahkum eden valiler ya da kiracılarının sefalet içinde yaşamasına göz yuman ev sahipleri gibi figürlerdi. Superman’in güç gösterileri, sadece güç için değil, gerçek sorunlara basit çözümler hayal etmek içindi.
Amerika’nın II. Dünya Savaşı’na girmesiyle birlikte, çizgi romanlar, askerler arasında popüler hale geldi. Ulaşımı kolay, ucuz ve okunması basit olan bu yayınlar, süper kahramanları da yanlarına alarak savaşa katıldılar. Ancak, askerler cepheden döndüklerinde, süper kahraman çizgi romanları geride kaldı ve toplum, onların varlığını unuttu. Bugün bile, süper kahraman çizgi romanları, başlangıçta sadece çocuklar için yaratılmış gibi algılanıyor ve yetişkin okuyucular, bu türden çıkmaları gereken olgunlaşmamış bireyler olarak görülüyor.
1950’lerde, askeri okuyucuların kaybı, süper kahramanların daha komik hale gelmesine neden oldu. Batman ve Superman, ekonomik eşitsizlikle savaşmaktansa uzaylı işgalcilerle savaşmaya daha yatkın hale geldiler. Ancak, Frederic Wertham’ın 1954 yılında yazdığı The Seduction of the Innocent kitabının yarattığı ahlaki panik, yetişkinlerin bilim kurgu, korku ve hatta romantik çizgi romanlar okumasını engellemedi. Jack Kirby ve Steve Ditko’nun Marvel için yarattığı zihin bükücü hikayeler, bu okuyucuları süper kahramanlara geri çekti ve Bronz Çağ’ın ahlaki karmaşasını hazırladı.
Sonuç olarak, süper kahraman hikayeleri, çocukça ve yetişkin temaları arasında net bir çizgi olmadığını gösteriyor. Affleck’in Batman v Superman’deki performansı da bu durumu yansıtıyor. 11 Eylül benzeri bir olaydan sonra harekete geçen bir adamı canlandırıyor olsa da, film, terörizm, intikam ve liderlerin krizlere yanıt verme şekli hakkında derin bir şey söylemiyor. Lex Luthor’un ahlaki meseleler hakkında düşündüğü gibi görünen konuşmaları, daha çok ergen bir internet kullanıcısının düşünceleri gibi görünüyor.
Kaynak: Den of Geek
